Proloog.

Proloog.

Gekwetter van vogels vervaagde in de stilte. De wind ruisde zachtjes door het gras, terwijl af en toe een zonnestraal doorbrak in het bladerdek. Een eekhoorntje schoot van boom naar boom, terwijl het naar gevallen eikels zocht. Liggend op het gras, ademde ik diep in en proefde de zuivere lucht. Mijn benen over elkaar geslagen, mijn armen rustend op de grond. Wegvliegen, wegdromen, weg van alle problemen en alle gedachten. Ik sloot mijn ogen en ademde uit. Sinds enkele jaren was dit mijn geheime plek, een plaats waar ik tot rust kon komen. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik hier per ongeluk kwam. Al vanaf het eerste moment dat deze harmonieuze sfeer op me ingewerkt was, was ik betoverd bij de rust die het uitstraalde. Zacht vogelgezang, de fluitende wind, de geur van versgewassen gras, dauwdruppels op de bladeren. Ik was op slag verliefd..

Iets trilde. Vlak bij mijn oor klonken nu ook de harde tonen die aangaven dat ik gebeld werd. Gedesoriënteerd opende ik mijn ogen, om me terug te vinden op een nat stuk gras, omhuld door schemering. Was het al zo laat? Geschrokken zocht ik naar mijn mobiel, die na elke keer harder trilder en harder geluid maakte.

"Hallo??"
-"Eindelijk!! Je neemt eens op! Lizz, waar ben je? Je weet toch welke dag het vandaag is?"
"Ja, dat weet ik. Ik ben.."
-"Waar je ook bent, kom zo snel mogelijk naar huis! Je zusje wacht op je!"
"Goed.."

Verslagen keek ik naar het apparaat in mijn hand, terwijl luide tonen duidelijk maakten dat mijn moeder al opgehangen had. Vanavond geeft mijn zusje een dansvoorstelling. Stom dat ik het vergeten was. Snel raapte ik al mijn spullen bij elkaar en zorgde ik ervoor dat ik droog over de sloot heen kom. Zoekend naar het sleuteltje van mijn fiets, schieten allemaal gedachten weer door mijn hoofd. Vandaag, drie jaar geleden, de dag dat ik deze plek voor het eerst ontdekt heb. En vandaag, drie jaar geleden, de dag dat mijn beste vriendin overleed..